بعضی از لالایی ها - بی آنکه عمدی در آن به کار رفته باشد - ،
اشاره ی واضح به روابط بازرگانی دوره ی خود دارد
:
    الا لا لا ملوس
ململ / که گهوارت چوب صندل / لحافت چیت هند ستون / که بالشتت پَر سیستون / الا ای
باد تابستون / نظر کن سوی هند ستون / بگو بابا عزیز من / برای رودم کتون ( = کتان )
بستون
    دکتر باستانی پاریزی در مورد این لالایی کرمانی می گوید: «در این
ترانه اشاره ی جالبی دارد به کالایی که از سیستان به کرمان آمده و آن پر قو ست.
سیستان به علت وجود هیرمند و دریاچه ی هامون، مرکز تجمع قو و مرغابی و پرندگان دیگر
دریایی بود و سال ها مردم سیستان علاوه بر حصیر بافی از جگن، کالای عمده ای را که
صادر می کردند پر بود و این پر از طریق راه میان بُر میان سیستان و خبیص ( شهداد
کنونی ) حمل می شد ...»
    

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱٢:٥٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۸/٢۱